Jak wstawać wcześnie rano, gdy nikt nas do tego nie zmusza?

Ludzie zazdroszczą freelancerom: pracują gdzie chcą, kiedy chcą i jak chcą. Nikt nie stoi nad nimi z batem; najważniejsze aby ze zleceniem wyrobili się w ustalonym z klientem terminie.

A więc ludzie na etacie: uwierzcie, że przychodzi w życiu freelancera taki moment, że zaczyna zazdrościć on także Wam 🙂 Wielka swoboda w pracy podobać się może przez jakiś czas, potem i my zaczynamy tęsknić za pracą od 8 do 16, za kimś kto by nad nami stał i nas opierdzielał i za kontaktami z innymi współpracownikami. (Dlatego między innymi powstała i świetnie kwtnie idea coworkingu, czyli spotykania się freelancerów w jednym biurze celem wspólnej pracy, ale nad różnymi zleceniami). Może nie jest to wielki głód pańskiego bata, ale jakaś nostalgia zawsze.

Pomyślałem sobie, że mogę raz na jakiś napiszę jak sam sobie radzę (a może nie radzę) z problemami typowymi dla kogoś, kto pracuje w domu. Dziś na tapetę wezmę poranne wstawanie.

Jestem typem sowy. Nie jest dla mnie problemem przesiedzenie całej nocy i pójście spać o 7 rano. Mój zyciowy rekord ustanowiłem jeszcze na studiach, kiedy to obudziłem się któregoś zimowego poranka w poniedziałek i poszedłem spać w piątek około 22:00. Praktycznie nie spałem prawie pięć dni, jeśli nie liczyć 15-40 minutowych drzemek co drugi dzień popołudniami.

Niestety nie potrafię pracować wieczorami. Na pewno nie pracować umysłowo, a programowanie jest takim rodzajem pracy. Najlepiej mi się myśli od porannej kawy, tak przez kilka kolejnych godzin. Potem jest ciężej, ale staram się aby na tym myśleniu dziennie spędzić mimo wszystko co najmniej te 7- 8 godzin. Dla tych, którzy nigdy nie programowali i wydaje im się, że nic w tym trudnego przesiedzieć przed komputerem 8 godzin, podpowiem, żeby spróbowali – jeśli nie umieją programować – grali non stop 8 godzin dziennie w szachy. Uwierzcie, to naprawdę boli 🙂

Niestety poza problemami z zasypianiem mam także problemy ze wstawaniem. Mógłbym przespać 12 godzin na dobę i więcej. Dlatego ciężko jest mi podnieść się tak by już od 8 rano siedzieć „w pracy”. Mam jednak kilka metod, które mi to ułatwiają.

Po pierwsze melatonina. To środek nasenny (de facto hormon, który naturalnie w dużych ilościach występuje u małych dzieci, dlatego śpią tak długo) dostępny w aptekach bez recepty. Kosztuje całkiem sporo (opakowanie 5mg x 30 tabletek po około 30 złotych), jednak warto w niego zainwestować. Zwłaszcza, że jak twierdzi producent nie powoduje żadnych efektów ubocznych (a ja twierdzę, że powoduje lekki ból głowy migrenowy rano), więc można go brać codziennie. Melatoninę oczywiście bierzemy by wcześniej zasnąć. Jak wiadomo im wcześniej zaśniemy, tym większa szansa, że o 7 rano będziemy wyspani. Staram się już od 22:00 nie dotykać komputera. Jem kolację, łykam pół tabletki (odkryłem, że tyle mi wystarczy) i zasypiam przed północą.

Po drugie budzik. Ustawiam go o wiele wcześniej niż potrzebuje wstać, mniej więcej od 6 rano. Bo po prostu lubię sobie jeszcze pospać bo pierwszym budziku 🙂 Budzik powinniśmy ustawić oczywiście na kilkukrotne budzenie. Podpowiem, że odkryłem, że opcja drzemki, w którą wyposażone są chyba wszystkie już komórkowe budziki działa kiepsko. Interwał 9 minut się nie sprawdza. Jest za krótki i nie wiem dlaczego, ale na mnie nie działa. Nie staję się coraz bardziej obudzony.

Metodą prób i błędów odkryłem, że pomiędzy kolejnymi budzikami potrzebuje co najmniej 20 minut (przy czym zazwyczaj już przy drugim wstaję). Ważne jest też aby telefon leżał daleko od łóżka i pod żadnym pozorem po pierwszym budziku nie wolno go zabierać do łóżka! Bo wtedy to już klops.

Z budzikiem mieszam kawę, przy czym do niej przygotowuję się już poprzedniego dnia. Mamw domu ekspres. Aby zrobić w nim kawę muszę 1) wsypać kawę do zbiorniczka 2) wlać wodę do ekspresu 3) podstawić kubek z wsypanym cukrem (lub jak wolę: miodem) i wlanym mlekiem 4) włączyć podgrzewanie wody i odczekać około 20 minut 5) nalać kawę.

Pierwsze trzy punkty przygotowuję więc dzień wcześniej przed pójściem spać. Ekspres więc czeka na mnie z wodą, wsypaną kawą i kubkiem podstawionym pod nim. Bardzo długo miałem wielki problem z punktami czwartym i piątym.

O ile pierwszy budzik sprawiał, że w rozpędzie szedłem do kuchni i wciskałem przycisk podgrzewania wody, wracałem do łóżka i czekałem aż woda się podgrzeje to piąty punkt był już niemożliwy do wykonania.

Z nalaniem kawy wzlekałem tak długo, jak tylko mogłem. Po pierwsze nalwanie kawy trwa o wiele dłużej niż pstryknięcie przycisku podgrzewania wody. Ta świadomość sprawiała, że nie chciałem znów się dźwigać w łóżka i iść do kuchni. Lepiej sobie pospać, zamiast stać i liczyć sekundy aż ta wredna lura w końcu się naleje 🙂

Po drugie pierwszy spacer do kuchni uświadamiał mi jak jest cholernie zimno i już drugi raz za nic w świecie nie chciałem wyłazić na ten domowy chłód.

Rozwiązanie jakie znalazłem pewnie zabrzmi dla Was bardzo prosto i powiecie, że jest tak oczywiste, że sami byście na to wpadli w 5 sekund, ale mi zajęło kilka miesięcy 🙂 Po prostu może myślę zbyt konwencjonalnie i ciężko mi jest zachować się niestandardowo.

Otóż: kto powiedział, że ekspres do kawy musi stać w kuchni? 🙂

Tak więc od kilku dni co wieczór taszczę go by postawić koło łóżka. Co rano budzony budzikiem przemierzam cały pokój by budzik przestawić, wracając włączam ekspres i po 20 minutach znów idę przez cały pokój by wyłączyć budzik i wracając nalewam sobie kawy 🙂 Banalnie proste i już po chwili opatulony kołderką piję sobie powoli, jeszcze lekko drzemiąc kawę z mlekiem i gryczanym miodem (jestem zdania, że miód gryczany został stworzony przez pszczoły właśnie po to byśmy mogli dodawać go do kawy; ten lekko gorzki smak idealnie do niej pasuje).

Kolejna rzecz: laptop. O wiele łatwiej jest zabrać się do pracy, jeśli można ją zacząć nie przy domowym biurku, a jeszcze w ciepłej pościeli 🙂 Tak więc co rano taszczę (wcale na nie tak dużą odległość) komputer ze stołu do łóżka i mogę brać się do pracy.

I tyle. Te metody działają na mnie bardzo dobrze. Jeśli ktoś z Was nie ma ekspresu do kawy, polecam inwestycję w czajnik bezprzewodowy. Go też można postawić przy łóżku i jeszcze pół śpiąc zalać sobie kawkę 🙂

Stosowałem też inne rozwiązania, ale nie działały. Najdłużej działała umowa z moją dziewczyną, że co rano dzwoniła do mnie z pracy i rozmawiała tak długo, aż z jednej strony się rozbudziłem, a z drugiej udowodniłem jej, że nie wrócę już spać. Zrezygnowaliśmy z niej bo rozmowy kosztowały za dużo, a poza tym gdy tylko zapomniała do mnie zadzwonić perfidnie to wykorzystywałem jako wymówkę aby spać do południa 🙂

13 thoughts on “Jak wstawać wcześnie rano, gdy nikt nas do tego nie zmusza?

  1. Mądrzy ludzie napisali kiedyś (w jakiejś pracy naukowej, której przytoczyć teraz nie potrafię – więc uwierz na słowo), że należy postępować dokładnie odwrotnie aniżeli postępujesz Ty… i ja zresztą też – są etaty, zwłaszcza programistyczne gdzie do pracy przyjść można na którą się chce;)

    Więc tak. Należy wstawać dzień w dzień (również w weekendy) o tej samej porze – np. 8.00 i kłaść się spać kiedy twój organizm mówi ci „mam dosyć na dziś”. Po pewnym czasie okaże się, że godzina chodzenia spać opóźni się, a wstając o tej 8.00 dzień w dzień będziesz czuł się tak samo wyspany pomimo tego, że relatywnie spałeś krócej. Wytłumaczenie tego faktu jest dość proste. Twój organizm będzie wiedział, że jutro wstaniesz też o tej 8.00 więc pomimo tego że dziś spałeś tylko n-godzin (np 5) nie będzie powodował u Ciebie uczucia senności, żeby naspać się na zapas, bo możesz być kolejnej nocy równie ‚głupi’ i ją zarwać. Dodatkowo, bardzo ważne jest, żeby wstawać bez tzw. dosypiania, kimania, drzemki, przestawiania n-ty raz budzika o kolejne 10 minut itp.

    Inną kwestią jest, że ciężko zmusić się do bezwzględnego przestrzegania tego systemu, a tylko takie jego przestrzeganie gwarantuje efekty w postaci braku niewyspania.

  2. Ale bzdury. Mam wrażenie, że „łóżkowo” wciąż jesteś na poziomie gimnazjum. 🙂 Lepiej opisz dlaczego twój klaptop ssie, to dowiem się, czego go nie kupować. )

  3. Ale bzdury. Mam wrażenie, że „łóżkowo” wciąż jesteś na poziomie gimnazjum. 🙂 Lepiej opisz dlaczego twój klaptop ssie, to dowiem się, czego nie kupować. )

  4. niestety to u mnie nie dziala. chyba powinienem byl bardziej podkreslic we wpisie, ze mam problemy ze snem, i to duze problemy. moj organizm nie mowi mi nigdy ze juz mu sie chce spac. 🙁 jesli nie biore melatoniny sypiam w bardzo dziwnych porach. jak pisalem przesiedzenie calej nocy nie jest dla mnie zupelnie zadnym problemem (a wlasciwie jest, bo mam juz tego dosc)

  5. Kumpela też wcina melatoninę, bo nie daje rady zasnąć u siebie w mieszkaniu i ponoć pada tak jak stała i wcześniej niż po iluś tam godzinach nie może się obudzić.

    Ja miałam gdzieś od świąt organizm tak rozregulowany, że spałam w dzień (po południu), a pracowałam w nocy, co było idealne, bo w nocy jest spokój i łatwiej się skupić. Niestety wszystko już wróciło do normy i zasnąć po południu nie daję rady:/

  6. powiedz kumpeli aby zmniejszyla dawki jesli ma problemy z pobudka 🙂 melatonina sprzedawana jest w tabletkach po 3 i 5 mg. i jak pisalem, tabletki mozna przelamac na pol (choc cholernie ciezko bo są male)

  7. Ja też miałam zawsze problem ze wstawaniem, i nie ważne bylo czy spie 6 czy 10 godzin- rano nie moglam sie przebudzic i po prostu wstać. Zawsze było „jeszcze troszkę, jeszcze 5 minutek”
    , drzemki moglam wylaczac z 10 razy… W rezultacie zawsze wstawałam za pozno i zawsze mialam za malo czasu by punktualnie wyjsc do szkoly, pozniej pracy. Nadal mam z tym problemy, ale natknelam sie na super publikację – http://tnij.org/sztuka-spania-i-wstawania -jeszcze nie wprowadzilam wskazowek w zycie, ale taki mam zamiar 🙂

  8. Hehe Pomogłeś mi stary tą notką 😉 Przynajmniej mi się humor poprawił… A gazówkę z czajnikiem też jakoś da radę przytargać do sypialni… ? Bo ja ostatnio jeden czajnik już spaliłem, bo wstawiłem wodę, ale za późno wstałem, żeby go wyłączyć… Masakra. Obudził mnie smród spalenizny 😉

  9. przetargac raczej bedzie trudno. ale zawsze mozna spac w kuchni na podlodze 😉

  10. Autor notki utwierdza mnie w przekonaniu, że ze mną też jest coś nie tak… wstałem wczoraj o 10 … ale jak sobie pomyślałem po tygodniu samotności… że trzeba dać jedzenie kotowi i sobie – to stwierdziłem, i w konsekwencji wstałem o 13…
    Przetestuj światłoterapie… w skrajnych przypadkach jak jeszcze rok temu miałem działającą lampę przy łóżku mogłem wstać o 6 rano… W sumie to wstaje tylko, kiedy widzę światło na dworze ;P albo na korytarzu [jak ktoś jest w domu]

  11. Tak, to trudno tak wstawać od razu rano ! Wiem, bo mam te same problemy … Jest jeszcze sposób, wstać rano po to, by zrobić jakąś ulubioną sprawę dla siebie – np. poćwiczyć rano w parku 20 minut, lub wziąć prysznic. Dobrze wziąć z rana prysznic kontrastowy – zimny na przemian z ciepłą wodą, i znowu zimny i znowu ciepły. Albo wstać rano po to, by napisać jakieś ciekawe maile z rana do znajomych, lub zobaczyć w Internecie jakąś ulubioną stronę. Coś takiego – każdy przecież może sobie wymyśleć coś swojego – dobry powód, by wstać wczesniej, stworzyć motywację swoją wlasną, dla porannego wstawania – COŚ Z RANA DLA SIEBIE ZROBIĆ WAZNEGO. A potem zacząc zwykły dzień pracy – dla pracy obowiązkowej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.